ҮРШӨӨЛ

юум. н. 1) хайра, хайхарал, хэшэг, һайн хандалга, һайн хүсэл (благоволение, милость): Ажабайдал гээшэ хуби заяанай эгээл үнэтэй үршөөл – энэ үршөөлые хүнэй наһанай удха табиланда хүрэхөөр нангин сэбэрээр сахижа, ажабайдалай далай гаталхаб гэжэ сэдьхэлэй шэмшэрэлтэйгээр, дотоодын зоригжолтойгоор шэбшэнэ (Д.-Д. Дугаров); үршөөл хайра хайхарал, хэшэг, һайн хандалга, һайн хүсэл (благоволение, милость): Мухар һүзэгэй ёһо гурим мэдэхэ хүгшөө ада боохолдойнуудые муушалан хараажа, бурхан тэнгэриһээ үршөөл хайра гуйжа бөөлэшэлэй (М. Осодоев); үршөөлдэ хүртэхэ хайрада хүртэхэ, дэмжэгдэхэ (удостаиваться благоволения кого-л.): Артистнар Ага ню тагай арюун агаараар амилжа, Онон хатан эжын үршөөлдэ хүртэбэ ха юм (Н. Бальжинимаева); үршөөл гуйха бөө заяанһаа абарал, туһа гуйха (вымаливать пощаду у духов, напр. о выздоровлении больного); 2) хүлисэлгэ, гэм сагаалалга, абаралга, хэһээлтэһээ гүйсэд сүлөөлэлгэ (помилование, прощение, амнистия); ○ хайра гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.