ҮРШӨӨХЭ

үйлэ ү. һайнаар хандаха, хайрлаха, талархан соёрхохо (благоволить, милостиво относиться): Хангай ондоо иимэ ан үршөөхэ бэзэ гэжэ эсэгэнь хүбүүнэйнгээ һанаа заһажа хэлээд, саашаа ябаба (Д.-Д. Дугаров); гуйлта үршөөхэ дүмүүгээр зүбшөөхэ (снисходить к просьбе); ами үршөөхэ гэм сагаалха, хэһээлтэһээ гүйсэд сүлөөлхэ (помиловать): – Амииешни үршөөнэб, зүгөөр ород хаанай албатанар тээшэ энэ һэлмэеэ бэшэ хэзээшье бү далай, – гээд, һэлмыень Охиндо бусааба (Б. Санжин, Б. Дандарон); бурхан үршөөг бурхан хараг! (дай бог!): Баян Бадма амидыл бэзэ, тэрээнтэй уулзахыемни бурхан үршөөг (Х. Намсараев).