ҮРДИЛДЭХЭ

үйлэ ү., угталд. залог тэмсэхэ, мүрысэхэ, хоёр хүнэй бэе бэеһээ дутахагүйе оролдохо (соперничать, конкурировать): Арадаа араг үргэлһэн, гартаа һабар гү, али заахан хүрзэ бариһан хүнүүд үрдилдэжэ ябаад, мориной тонтогоол, үхэрэй шабааһа харгы дээгүүр суглуулна (Б. Санжин, Б. Дандарон); үрдилдэхэ урилдаха бэе бэеэ түрүүлхэеэ һанаха, урдаа оруулхагүй, тэмсэлдэхэ (соперничать, соревноваться): Удангүй тракторнуудай таршаганаха шэмээ хүндые зэдэлүүлжэ, мэнэ һаяхан дуу татажа ябаһан залуушууд өөр өөрынгөө хэдэг ажалда орожо, үрдилдэн урилдан хүдэлнэ (Ц. Дон); үрдилдэн гүйлдэхэ урилдан, урда хойно гаран гүйлдэхэ (бегать наперегонки): Ойро байһан бага үхибүүд һамар суглуулхаяа үрдилдэн гүйлдэнэ (Ч. Цыдендамбаев); үрдилдэн хэлэхэ бэе бэеынгээ үгэ таһалан хэлэхэ (говорить наперебой): – Хазадаггүйень мэдэхэбди, – гэжэ эхэнэрнүүд үрдилдэн хэлэбэ (Г.-Д. Дамбаев); бэе бэеһээ үрдилдэхэ бэе бэеэ түрүүлхэеэ һанаха, урилдаха (опережать друг друга, делать что-л., стремясь опередить друг друга): Шантагар хоншоортой хоёр гахай гансата шашхалдахаяа болижо, бэе бэеһээ үрдилдэн байжа, тэбшэ соохи хоол хулд-халд залгина (Г.-Д. Дамбаев).