ҮЛГҮҮР

юум. н. 1) h анжуурга, һэнжэлдэһэн зүүдхэл (подвески): Айхабтар нарин һиилүүртэй мүнгэн гарьхаһаа табан үе үлгүүр ооһорхонууд жэрылдэн һанжана (Ч. Цыдендамбаев); 2) хубсаһа үлгэхын тула захын доодо талада оёһон түдүүли (вешалка у воротника): Дэгэлэймни үлгүүр таһаршоо; 3) хууш. бүһэдэ элдэб гоёолто, хутага, аяга, хэтэ г. м. зүүхын тула хэрэглэгдэдэг мүнгэн ооһор (цепочка для подвешивания чего — л. к поясу): Түрүүлэгшэ ута үлгүүртэй часыгаа хармаанһаа гаргажа хараад, бүдүүрхүү юумэ столойнгоо саагуур хэлтэр — ялтар ябасагаана (М. Осодоев).