ҮЛЭМЖЭ

1. наречи 1) хэмһээ үлүү, хэтэрүүлжэ, ушаргүй, үлүү гарама (чрезмерно, слишком): Үлэмжэ дуратай юумэндээ шунаха гээшэ һониншье, шагнажа, хаража байһан хүндэ энеэдэтэйшье байжа болоо (Ц.-Д. Хамаев); 2) тон, h ураггүй, жэншэдгүй, айхабтар (весьма, очень, значительно): Намжал аалихан үүдэ түлхижэ, хэрэлсы дээрэ гараһан хойноо, үлэмжэ оролдосотойгоор, яаралгүй, удаан малгайгаа доошонь шиихан дараба (К. Цыденов); үлэмжэ бата тон бата бэхи (сверхпрочный); үлэмжэ нюуса онсогой нюуса (сверхсекретный); 3) бүри, ямар нэгэн шанараар диилүү, булимгай (более): Эндэл, таһалга соо, гансаараа хэбтэхэдээ, тэдэ асуудалнуудта үгэхэ хэрэгтэй байһан үлэмжэ таарамжатай харюунуудые шэбшэнэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2. тэмд. н. үлүү, булюу, диилүү (преимущественный, излишний): үлэмжэ суу шууяагүйгөөр; үлэмжэ эрхэ түрын бод., хуули онсо эрхэ (привилегия); үлэмжэ байха үлүү гараха, үлүү аргатай байха, булюу шанартай байха (превосходить, иметь преимущество): Льготно ипотекэдэ хүртэхэдэ олон үхибүүтэй айлнууд үлэмжэ байдаг.