ҮХЭЭР

юум. н. 1) үхэһэн хүн, үхэдэл, хүүр (мертвец, труп); үхээрэй газар наһа бараһан хүниие хүдөөлүүлдэг хээрэ газар, булаша (кладбище); 2) хууш. ороолон, хорлохоёо оролдодог үхэһэн түрэлэй һүнэһэн (оборотень, дух умершего родственника, старающийся причинить вред); 3) хараал. шүдхэр, ороолон, үхэдэл (бран. упырь, чёрт): – Долоон голтой үхээр юм байна, – гэжэ Эрэнсэй сухалтайгаар хэлээд, самсаа үмдэбэ (М. Осодоев).