УЯНГАТА(Й)

(Й) тэмд. н. 1) ирагуу hайхан, зүрхэ сэдьхэл дайраһан, аянга һайтай, хонгёо (мелодичный, трогательный, звучный): Тэрэ оро дээрээ найгалзан, ямар бэ даа, нэгэ уйтай, уянгатай дуу дуулана, ябууд дундаа ангай мүр харасагаана (С. Цырендоржиев); 2) сэдьхэлэй мэдэрэлгэ ухаалдилгые дарангылhан байдалтай (лирический): Саашань ажал, инаг дуран, түрэл нютаг тухай уянгата шүлэгүүд шагнагшадай досоо ямаршьеб даамай хурсаар нэбтэржэ, тэдэнэй зүрхэ сэдьхэлые уяруулна (Д.-Д. Дугаров); 3) баруун бур. аргатай, арга боломжотой (имеющий средства или возможности); 4) шуран, шадамар, оншотой (ловкий); 5) түни, түбшэн (тактичный); уянгатай найртай барг. ходо гартаа юумэ баряад ерэдэг (приходящий с подарками); 6) аягтай, аашатай (кокетливый, манерный).