УЯХАН

тэмд. н. 1) зөөлэхэн, нугархай (гибкий): Эрдэни урихан аад, ехэ уяхан ута хургануудтай гар саб шүүрэжэ баряад, шоб гэтэр таалаадхиба (Д. Эрдынеев); уяхан бэе нариихан, нугархай, маталзаһан бэе (гибкий стан): Аргагүй ехээр сошобошье, эхэнэрэй уяхан бэеые зузаан хубсаһануудаа нэбтэ мэдэрбэ (А. Ангархаев); 2) шэлж. энхэргэн, сэдьхэл хүдэлгэмэ (нежный, трогательный): Хумбаа Дагбын хэлэһэн үгэнүүд Балжаагай уяхан сэдьхэлые хурса үзүүртэй һомоор харбаһандал сорьёно (Ц. Дон); 3) шэлж. һула, хүсэ багатай (слабенький, ещё не состоявшийся): Эдэ хоёр хүбүүд арьягар нарһанай нэмэридэ һууһан хуһанай хоёр уяхан хүбүүд байһан юм (Ч. Цыдендамбаев).