УУРТАЙ

тэмд. н. сухалтай, дошхон, шэрүүн, гани галзуу (злой, сердитый, гневный, свирепый): Мүнхын хэлэжэ байхада, секретарь ууртай янзаар хэдэн удаа үгыень таһалан асууна (Ц. Дон); ууртай сухалтай (гү, али барагар, хэрзэгы) дошхон, шэрүүн, ганирhан (злой, сердитый, гневный): Хүхюун энеэдэн дахяад зэдэлжэ, тугаарайнгаа ууртай сухалтай байдалые мартаһан студентнэр тараха тээшээ шэглэнэд (Ч. Цыдендамбаев); Эсэһэн, туранхай мориниинь, тооһотой тэргэнь, ууртай барагар эсэгэнь бултадаа али зэргэ ойроб! (Ч. Цыдендамбаев); Мархааниие һамгаа сохидог, архи уудаг, ууртай хэрзэгы хүн, тиигээшье һаа сэхэ зантай байха гэжэ Минжур колхозойнгоо амбааршан ябаһан Самбууһаа мэдэбэ (Ж. Тумунов); ууртай (галзуу) нюдэн сухалтай, шэрүүн, ёрбогор, хёлойhон нюдэн (злой, колючий взгляд): Марха хүл дээрээ бодожо, үшөө юушьеб хэлэхэ гэһэн аад, зүг бүриһөөнь шүбгэдэһэн ууртай нюдэнүүдые харахалаараа, дүхэригһөө гаража ябашаба (Б. Санжин, Б. Дандарон); Тугаархи Максим Петровичой палхагар хара шарай, ууртай галзуу нюдэн, мүнгэн угалзатай сэнхир халаад, улаан шагабшань Доржын нюдэндэ элеэр харагдана (Ч. Цыдендамбаев).