УУРХАЙ

юум. н. 1) шубуудай үндэгэеэ гаргадаг, байрладаг газар, уургай, бамбаахай, хэбтэри (гнездо): Улаан үбсүүтэй, хилэн хара далитай хараасгай шубуун уурхайдаа гэжэ хэдэн мянган модо газар даляа дэбидэг (Ж. Тумунов); 2) ямар нэгэн малтамал хэбтэшэ нээмэл аргаар абадаг газар (разрез, напр. угольный): Дүрбэн жэлэй саада тээ, тэрэнэй эрьедэхи алтанай уурхай дээрэ зуугаад хүдэлмэришэдые буудажа алаа юм (А. Ангархаев); 3) шэлж. дайсанай байра, дайсанай хороһон газар (вражеское гнездо): – Таанад шэнги фашис дээрмэшэдые Берлин уурхай соотнай бута сохихобди (Б. Шойдоков).