УУЛЫН

тэмд. н. уулада хабаатай, уула дээгүүр гараһан, хадын (горный): Уулын харгы зурынал, зурынал, / Унагшым хүлһэн дуһалнал, дуһалнал (Арадай дуунһаа); уулын орой хадын дээдэ хэһэг, хяра (вершина горы): Бадан түрүүтэй арбаад моритой хүнүүдэй Шонын хүнды хүрэжэ ерэхэдэ, орохо наран уулын оройдо урга тулама болоод байба (Б. Санжин, Б. Дандарон).