УШАРАЛ

юум. н. 1) уулзалга, золголдолго (встреча): Тэдэнэй дунда тугаарай эхэнэртэй гудамжада тохёолдоһон ушарал ходо һанаандань ороно (Ц. Дон); 2) хүнэй һанаха хэзээ нэгэ болоһон юумэн, юрэ буса ябадал, тохёолдол, ушарал, тохёолдолго, байдал (случай, обстоятельство, ситуация): Хэшээлэй эхилһэнһээ хойшо бүхэли хахад жэлэй үнгэрбэшье, һургуулидань тусгаар һонин хубилалта, юрэ бусын ямаршье ушарал, онсо һонин зүйлнүүд тохёолдоногүй (Ч. Цыдендамбаев); гэнтын ушарал хүлеэгдээгүйгөөр тохёолдоһон уршагта ябадал, гай тодхор, усал, аза буруутаһан ушар (несчастный случай): Тэрэл жэлэйнгээ намар Ринчин ехэ мүрысөөндэ бэлдэжэ байтараа гэнтын ушаралаар гараа хухаршоо һэн (С. Цырендоржиев).