УСАЛ

юум. н. 1) гай тодхор, шоро муута ушар, аза буруутаһан ушар, сүйд, болгоомжогүй байжа тодхорто оролго (несчастный случай): Хойто жэлынь хоёртой болоодүй гүйхэдэжэ ябатараа тэрэ бишыхан Бальжинимамнай гэнтын усалаар гэмэлтэжэ, харатайхан муухайгаар наһа барашоо һэн (Б. Мунгонов); усал гэмтэл аюул, гай тодхор, аза буруутаһан ушар (несчастный случай): Үдэр бүри аюул, усал. Нэгэ арбан хүнэй усалда ороошье һаа, хойто үдэрынь зуун хүн хүсэ хүлһөө наймаалан ерэнэ ха юм (Ч. Цыдендамбаев); усалда орохо аюулда орохо, оһолдо орохо, гэнтэ муу ябадалай тохёолдохо (стать жертвой несчастного случая, попасть в аварию): Һаяшаг үшөө нэгэ усалда ороо: галтай пеэшэнһээнь сусал унаад, утаа уняар ууяжа, гэрээр дүүрэн утаан боложо айлгаба (Ц.-Ж. Жимбиев); Тэрэ хадаа һаяхан автомашинын усалда орожо наһа бараһан Геологоуправлениин жолоошон Афанасьев (Б. Мунгонов); 2) оһол, гэнэ, эндүүрэл (оплошность, неосторожность, упущение): Иимэ ехэ усал, һандарал, гай гарзые усадхахын тулада хүдөөгэй ажалшадай ёһотой баатаршалга харуулһые тэмдэглэхэ хэрэгтэй (Ц.-Ж. Жимбиев); ○ аюул гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.