УРЯАЛГҮЙ

1. тэмд. н. уригдаагүй, миин ороһон (незваный – о госте): Уряалгүй айлшадhаа тэдэ балай айнашьегүй хэбэртэй, урдаhаань харашоод, түр зуура хүдэлэнгүй байжа байба (М. Осодоев); 2. наречи ерыт гүүлэнгүйгөөр, хэлүүлэнгүйгөөр, уригдангүйгөөр (без приглашения): Студентын мундирта орожо, һайн нүхэдэймни нэрэ солые доромжолбо гэжэ уряалгүй шахуу ерэһэн тэнэг гусарта Иван үнэн зүрхэнһөө уурлаһан байба (Ч. Цыдендамбаев).