УРУУДХАЛ

1. юум. н. 1) ташалан, һэжүүр, уруудам (спуск, склон, покатость): Уруудхал руу буухадаа аалидан, хойно ябааб, харин өөдөө шадалтай гарааб (Н. Бабуева); 2) шэлж. бууралга, алдарха үе, доройтолго (закат – о жизни, дряхление, упадок): Жаран табан наһанайнгаа дабаан дээрэһээ тэрэ урагшаа харана… Гансал уруудхал үлөө (С. Цырендоржиев); 2. тэмд. н. уруудаһан, доошоо ташаһан (пологий, покатый): Харин һөөргөө хахалхадань, уруудхал газар руу энэ бураздаагаа дагаад ябахадаа, түргэншье, бэлэншье, гоёшье байхадал гэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев).