УРУУДАМ

1. юум. н. ташалан, һэжүүр, газарай налуу (покатость, склон, скат): Хадын уруудамда зоной урасхал улам түргэдэжэ, эрид дабаан уруу сахаригтан байгаа замай ташалангуудаар олоороо хахан үзэгдэнэ (Д. Батожабай); ○ үгсүүр гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.; 2. тэмд. н. ташуу, ташагай, налуу, налархай (покатый, отлогий, наклонный): Тиихэдэнь автобус hууриhаан хүдэлжэ, уруудам харгы руу шуумайба (Ч. Цыдендамбаев).