УРШАЛАА

юум. н. 1) атираа, нюурта бии болоһон зурлаанууд (морщина, складка): Сэндэмэ гэрэлдэ хамараа тулган шахуу дүтэлөөд, урал багтань бии болоһон хэдэн жэжэхэн уршалаа обёоржо, үгы хэжэрхихэ гэһэншүү аршаад аршаад абаба (С. Цырендоржиев); далан уршалаа сула атираа болоһон, олон уршалаатай (весь в морщинах): Зунай ааяма халуунда, үбэлэй ханхинама хүйтэндэ ябажа, хара хүрин болошоһон далан уршалаа нюурынь хододоол ууртай барагар ябадаг дээрэһээ тэрээнэй шарай шэрүүн хүйтөөр, зэбүүсэмэ муухайгаар харагдадаг (Ц. Шагжин); 2) тусхай гуримаар оёходо гү, али дарахада гараһан уршагар, эбхэлеэ (оборки, складки): Далайн сагаан хөөһэндэл обойһон уршалаануудаараа, нарин кружевануудаараа Таниин наһые һураггүй ехэ болгожо, нариихан бэеыень саб бариһан хубсаһыень Доржо нарибшалан харана (Ч. Цыдендамбаев).