УРШАГТА(Й)

(Й) тэмд. н. тодхортой, тойботой, лайтай, золгүй, хохитой, уршаг ехэтэй (неудачливый, незадачливый, несчастливый): Шубуунай хашхараан соо тэрэнэй эжэлһээ һалаһан уйдхар гашуудалынь, хамаг уршагта зоболонгынь, үндэгөө буляалгаһан гомдолынь соностоходол болоно (Ф. Цыденжапов); Энэмнай саашаа гүнзэгырхэ болоо һаа, уршагтай (С. Цырендоржиев); уршагта ябадал (гү, али үйлэ) болоһон ушар, ушар тохёолдолго (происшествие, приключение): Томас ехэл хүхюутэйгээр энеэбхилэн байжа, Балбын оронһоо Баруун Жуу хүрэтэр үзэһэн уршагта ябадалнуудаа хөөрэбэ (Д. Батожабай); Хүбүүнэй толгойдо мүнөөдэр тохёолдоһон энэ уршагта үйлэ тон элихэнээр харагдажа байба (Ц. Шагжин); уршагта үдэшэ заяагүй, зол муутай үдэшэ (злополучный вечер): Үнөөхи уршагта үдэшэ Танияа орхёод, уулзангүй ерэһэндээ хүбүүн ухаангүй гэмшэнэ (Д.-Д. Дугаров).