УРШАГАР

тэмд. н. 1) буршагар, үнгэһэн (мятый – напр. об одежде): Хөөргын арһандал уршагар ехэ бүхөөгөө хумижа, гэдэргэнь хэбтүүлһэ, һүүдэгэр үндэр мөөртэй тэргэдээ Доржо Алексей хоёр налайлдан һуубад (Ч. Цыдендамбаев); 2) уршалаатай (морщинистый): Шалбагар улаан нюурынь юундэшьеб хүлдэнхэй хартаабха шэнги уршагар боро болошонхой (Б. Мунгонов); 3) шэлж. дорьбогүй, дурбигар (кислый, недовольный – о лице): Отог сооһоо Дансаран бригадирай мэлигүүн шара толгой бултайба, нюурынь ура уршагар (С. Цырендоржиев).