УРИЛДАА(Н)

(Н) юум. н. 1) гүйлдэн тэмсэлгэ, урилдалга (бега, состязание в беге): Тиин Үзөөн нютагай дэбисхэр дээрэ оршодог ипподром дээрэ моридой урилдаан эмхидхэгдэһэн байна (Э. Чимитдоржиев); 2) тэмсэлдээн, үрдилдөөн (борьба): Үнэн сэхэ урилдаан бэшэ, харатай, мэхэтэй тэмсэл эхилээ (Д. Эрдынеев).