УРБУУЛХА

үйлэ ү. 1) досоохииень газаашань харуулха, эрьелдүүлхэ, эрьюулхэ, худхаха, онгилхо (переворачивать, выворачивать): Үглөөдэрынь Байсын хаяа хахалжа ороходонь, газар дайдые урбуулха гээшэ нүгэл шэбэл юм гэжэ нютагай үбгэд хүгшэд хорибо (Ц.-Ж. Жимбиев); ◊ (зүрхэ) сэдьхэлые (гү, али зосоохиие) урбуулха сэдьхэлынь ехээр хүдэлгэхэ, хүлгүүлхэ, һанаашаруулха (потрясти, взволновать): Бүри гүнзэгырүүлжэ, сэдьхэлынь урбуулха шалтаг һанахадаа, Жаргал олзуурхаба (Ц.-Д. Хамаев); Тэрэ наһан соогоо тээгэлхые оло дахин дуулаашье һаа, энэ мүнөө шагнаһан «Тээгэ» дуун зүрхэ сэдьхэлыень урбуулжа хаяба (Ц.-Ж. Жимбиев); Шинии түрүүшын бэшэг зосоохиием урбуулжа хаяа, шамда хүрэжэ бэшэжэ шадахагүй байһандаа эшээб (Ц.-Д. Хамаев); 2) шэлж. ухаан соогоо бодохо, сэдьхэл зобоохо (думать, взвешивать): Үнгэршэһэн наһаяа һанажа, урбуулжа, хүлисэхэ, хара бууха, шомшорхоһоо бэшэ ондоо арга бии аал даа (Ц. Цырендоржиев); ○ эрьюулхэ гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.