УНУУЛИ

юум. н. 1) нүхэн, соорхой, сүмэрхэй, онгорхой газар (яма, пропасть); унуули шабар шабардама газар, бур шабар, бамбалзуур (топь, топкое место в болоте, трясина); 2) унаһан үмхи модон, нүүлэ (валежник): Багжагар гэшүүһэнһээ барилсажа байгаад, унуули дээрэ гаража, арайл шамай морёо зайдалан унаа бэлэй (М. Осодоев).