УНТААНА

1. тэмд. н., шэнэх. унтаанаг унтаха дуратай, үргэһэндэ мээхэй (сонливый): Тиигээдшье үндэр хадануудай хабшал соо байһан Чэйбзэн дасанда наран орой гарахаһаа гадна эртэ ородог байжа, унтаана ламанарта айхабтар таатай һэн (Д. Батожабай); 2. юум. н. унтаха дуратай хүн (соня): – Э-э даа, Толик, Толик, иимэ унтаана аад лэ, маанадаар ябалсахам гэхэгүй байгааш даа (Б. Мунгонов).