УНШАХА

үйлэ ү. 1) бэшэгдэһэн юумэ хараад шангаар гү, али өөртөө дуугаран гаргаха, үгүүлхэ, үзэглэхэ (читать): Энэ үедэ Бата Тугутов тэндэ хабтагайдаа няагаатай байһан дайшалхы хуудаһа, баһа ажалай бүтээсын тэмдэглэлнүүдые ехэл һонирхон, нилээд удаан уншана (Х. Намсараев); шангаар уншаха дуулдахаар уншаха (читать вслух): – Үбгэндөө шангаар уншаад үгэ! – гээд, Баярмаа хүбүүндээ хубсаhыень үмэдхүүлжэ ядажа байhан Дариимада тэбхэрхэн саарhа hарбайна (Г.-Д. Дамбаев); аман соогоо уншаха хүнэй дуулахагүйгөөр, шэмээгүйгөөр, дотороо уншаха (читать про себя): Солдат хүбүүд уралаа хүдэлгэн, алдалан унаhан сэрэгшэдэй нэрэ аман соогоо уншаhаар үнгэрбэд (Г.-Д. Дамбаев); уншажа үгэхэ бэшэгдэһэн юумые хажуудахи хүндэ гү, али зондо соносхохо, дамжуулха (прочитать кому-л.): Удаалуулан, богдо хаанай зарлигаар дулдыдалгүй гүрэн байгуулһан тухай арад зондоо хандаһан соносхол бүгэдын анхаралда табигдажа, эрхин сайд тэрэнээ уншажа үгэбэ (С. Норжимаев); 2) ямар нэгэн шүлэг гү, али уран зохёолой хэһэг сээжээр гаргаха (читать наизусть): – Ямар шүлэг уншаабши, тэрэнээ уншыш. Би дуулахамни (Х. Намсараев); 3) шаж. ямар нэгэн заһал бүтээжэ, ламын ном уншаха (читать молитву): Гэбэшье лама хараха янзада уншалгадаа шунашаһан хэбэртэй, «Доржо-Жодбынгоо» хуудаһа һэхэжэ байгаад, сээжэлдэһэн номоо дажаганаса уншана (Б. Санжин, Б. Дандарон); 4) шэлж. таажа мэдэхэ (догадываться): Тэрэ Баторай сээжэ соохиие, һанал бодолые энээхэн хоёр елэгэр хара нюдэд соонь уншажа байгаа һэн (Д. Эрдынеев).