УЛЯАҺА(Н)

(н) юум. н. һаарал ногоон гү, али ногоон боро холтоһотой, һулаханшье һэбшээндэ бэлээр шэшэрдэг хабтагар түхэреэбтэр набшаһатай модон (осина): Тэрэ хашаагай дунда хэдэн зуун жэл харуулшан боложо зогсоһон, хаташанхай шэлбэнүүдтэй уляаһан харагдана (Д. Батожабай); үдхэн уляаһан уляаһан модонһоо бүридэһэн үдхэн түглэ, шугы (густой осинник): Нэгэ үндэр хүтэл дабаад, үдхэн уляаһан соогуур урдаһан ондоо горхоной эрьедэ ерэбэ (В. Гармаев).