УЛИХА

үйлэ ү. 1) нарин утаар абяа гараха (выть, завывать – о волках, вьюге, проводах): Энэ хөөрэлдөөень айдаһатай зэбүүн болгохо гэһэндэл, саһан шуурган бүри гаараад, шонын улиһан мэтэ уншарагтай муухайгаар улин, үрхөөрнь саһа бурьюулба (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2) шэлж. гэмэрхэ, зэмэлхэ, харааха (ныть, сетовать, брюзжать): – Юун эндэ һамган хүн шэнги улина, гэгэнэ гээшэбта? (Ц. Шагжин); 3) баруун бур. ехэнхидээ наһа барагшын хойноһоо уйлаха, бархирха (выть, плакать по умершему); 4) эхир. харааха шэрээхэ (браниться, ругаться): Уляаһа модон ульһагүй, улиһан гэргэн ольһогүй (Оньһ. ү.).