УЛХА(Н)

(Н) 1. юум. н. 1) сай гү, али элдэб эдеэнэй зүйл хэдэг гүнзэгы аяга (чашка для чая, супа, айрака): Банзаракцаевынь сагаан шаазан улхангуудтай боро шүлэ, һүтэй сай, хэршэмэл мяха, үндэгэ, хоёр-хоёр бууза абанхай хүлеэжэ байба (С. Цырендоржиев); 2) модоной обогор (наплыв на дереве): Тиимэ даа, таабайнь энэл хуһанай улхангаар жэгтэй һайхан аяга хэгшэ бэлэйл (Ф. Цыденжапов); 3) хүнэй бэеын али нэгэ хубида бии болоһон обогор мяхан (наросты, новообразования на теле человека); улхан сулхан бэлсэрүү, обогор (шишки, укусы насекомых): Боргооһон, мухар бошхонууд үй түмөөрөө исалан, бүхы хабаараа хүнүүдтэ добтолжо, улайха нюур, хүзүү гарыень улхан сулхан, болдируу болотор хазана… (Б. Мунгонов); 2. тэмд. н. гүнзэгы, хонхогор (ёмкий – о посуде с выпуклым дном, вогнутый): Эдеэ хэхэмнай гэжэ улхан хара тогооень гэрэй эзэн хүгшэнһөө Синг эрижэ асарба (Д. Батожабай); улхан яһан хонхогор яһан (вогнутая кость): Үхэһэн хүнэй арһаар дэгэл гэжэ хэдэрүүлһэн хаб хара нюуртай тэрэ бурханай хүнэй толгойн улхан яһан сооһоо уураг тархииень эдижэ байхыень харуулһан дүрэ шэртэхэдэ, балайшье зохид байбагүй (Д. Батожабай).