УЛААША(Н)

(Н) 1. юум. н. улаа шэрэдэг хүн, үртөөнүүдэй хоорондо замда ябаһан зониие шэрэдэг хүн (ямщик, кучер, возчик): Удангүй хоёр мори оруулһан лааян ехэ шаргатай улаашан Раднын тээшэ хатарган ерэжэ, газаань тогтобо (Ц. Дон); 2. тэмд. н. улаа шэрэдэг (выполняющий подводную повинность): Атаман хадаа улааша хасагта ходо ходол гуталаа сэбэрлүүлээд ябана хаш даа (Ч. Цыдендамбаев).