УЛААГША(Н)

(Н) 1. тэмд. н. 1) улаан зүһэтэй (рыжая – о масти самок животных): Дулсанай улаагша гүүгээрээ хонидоо бэлшээжэ гараһан хойно Дармажаб хээр мориёо эмээллэжэ мордобо (Б. Мунгонов); Улаагша үнеэн огторгойдо хүрэсэ шэшэһэ алдаа (таабари, үрхэ); 2) улаан шарайтай (красноватый – о лице): Гэрэй эзэнэй тарган улаагша һамган гал дээрээ хоёр бидруугай горшоог һэнжэгэд байса табяад, тэрээн соогоо бүхэли мяха үйнэ… (Х. Намсараев); 2. юум. н. 1) улаан зүһэтэй эмэ мал (рыжуха, краснушка – о кобыле, корове): Нажарай үндэр наранай урга тудан байхада, би шугы бургааһан соогуур, ой модоной соорхой соогуур таран бэлшэһэн, садахаяа мэдэхэгүй улаагшан, эреэгшэнүүдээ бэдэржэ, хашан хараяа хуугайлан нэшэжэ, һүрэгөө гулидхан суглуулжа ябабаб (С. Доржиев); Улаагшан харагшан хоёр долёолдобо (таабари, гал тогоон хоёр); 2) арбан түхэригэй улаан үнгэтэй саарһан мүнгэн (десятирублевая купюра): Гофман шэб шэнэхэн арбанай улаагшануудые тооложо, Борогшооной гарта барюулна (Ж. Балданжабон).