УЛҺА(Н)

(Н) юум. н. 1) үндэр бүдүүн эшэтэй, томо набшаһатай ургамал. Эшыень боолто болгоод, тогтомол уһанда уһанай хүрэтэр байлгаад, һүүлдэнь мунсаар сохижо зөөлэрүүлээд, хальһыень арилгажа, утаһа томожо гаргадаг, тэрээгээрээ элдэб юумэ нэхэдэг байгаа (конопля); зэрлиг улһан талаар ургадаг, таримал бэшэ улһан (конопля сорная); улһа һамнажа бэлдэхэ улһанай эшэнүүдые элдэжэ, уяа мэтын юумэ хэхэ (чесать коноплю): Улhа мунсаар сохижо, хальһыень сэбэрлэһэнэй һүүлдэ тэрэнээ һамнадаг байгаа; 2) улһанһаа абтаһан шэрүүн һэбэрдэһэн (пенька): Улһан мэтэ зөөлэхэн сагаан шара буржагар үһэниинь урдаһаань үлеэһэн һалхинда долгитон хиидэнэ (А. Ангархаев); 3) улһаар хэһэн ооһор (верёвка из конопли): …нариихан улһаар уяжархёод … (Х. Намсараев); 4) үсөөн хүхэбтэр сэнхир үнгэтэй сэсэгтэй, нэгэ наhата үбhэлиг таримал, утаhа хэжэ, тоhо гаргадаг (лён); 2. тэмд. н. 1) улһаар бүтээһэн (конопляный, пеньковый; льняной): Дугар эндүүгээ мэдэрһэншүү абяа гаранагүй, хамаг һанаагаа улһан ташуур томолгондо табиһаншуу һууна (С. Цырендоржиев); 2) улhанда адли үнгэтэй гү, али шанартай (подобный конопле): Губшуур бариһан хүбүүе угтажа, улһан һахалтай Лёва тон иимээр дохёод абаа һэн (Ч. Цыдендамбаев).