УЙТАЙ

тэмд. н. 1) уйдхартай, гунигтай, уйдхарта дарагдаһан, гашуудалтай, шаналалтай (грустный, печальный, скорбный): Намдаг баян сайгаа уужа һууха зуураа һамганайнгаа нюур гэтэжэ харахадань, хэзээ хэзээнэйхиһээ уйтай шэнги байгаа һэн (Д. Батожабай); уйтай хараса гунигтай, гунигланги нюдэн (грустный взгляд): Кинодо ороод һуухадаа хүбүүнэй нюдэндэ Ганидмаагай уйтай хараса харагдаадхиба (С. Цырендоржиев); досоо уйтай болохо сэдьхэлээ хёморхо, уруу дуруу болохо, гажарха, урмаа хухарха (расстраиваться): Бизьяа үбгэнэй досоо яаха аргагүй уйтай боложо, тэрэ эжэлүүдгүй шүлһэеэ залгяад, үргэеэ эльбэбэ (С. Цырендоржиев); 2) шэлж. залхуутай, хашартай (надоедливый, нудный): Бороотойдо гү, али дан үнгэрмэ халуунда уйтай, хэхэ бариха юумэниинь олдохоёо болишодог һэн (Ц.-Д. Хамаев).