УЙГААГ

1. юум. н. 1) шатаһан түлишын үлэгдэл, үнэһэн, шандаруу (пепел): Энэнь утаа уняар хаяна, тортог тооһон болоно, уйгааг үнэһэндэ дарагдана (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) жэжэ бутархай, жэжэ бодосууд (порошок, пыль): Тэрэнэй шэлэ хүзүүн, һаншаг уруунь саһанай уйгааг шэгэжэ, шэмхэжэ байһан мэтээр хайрана (Ж. Тумунов); 2. тэмд. н. бутархай, үйрхэй (сыпучий): Лаурын асарһан тугаараймни омог хүхюун бодолнууд уйгааг мананда хушагдажа эхилнэ (Ц.-Д. Хамаев).