УХАЙ(Ш

(ш даа) аянг. ү., урмашуулга, ханал, ханалга, заналга харуулһан удхатай зүб даа, зай даа, аһаа, оһоош даа, һэм (гэхэ), зэ, болоо даа (межд. для выражения ободрения, удовольствия, удовлетворенности, угрозы ага, так, о да, как раз): – Ухай! Хамаг юумэнэй үнгэршэһэн, хамшаг үбшэнэй сарагдашаһан хойно тэрэниие хаанаһаа элирүүлхэ гээшэбши? (Ф. Цыденжапов); Тон наринаар татажа абахадань, ухайш даа, тугаар үглөө үмдэхэ һанаатай бэдэрһэн сэнхир-хүхэ үнгэтэй торгон плати соонь Золтын хоёр аматай буу, мүн патронтаж орёолгоотой байгаа бшуу (М. Осодоев).