УГЛАХА

, угалха үйлэ ү. 1) ямар нэгэн юумэндэ ондоо юумэ хоноон һуулгаха, оруулха, юумэнэй оноодо (хобоодо) тааруулан һуулгаха, амалха (насаживать, вставлять в паз): Хорёогой һаднагуудта үглөөгүүр углаад орхиһон хүнэгүүдээ һамгад абажа, бидонуудаа тэлээд, хашаа тээшэ ошонод (В. Гармаев); Тиин балгааһанһаа хүнэгтэй дабирхай гаргажа, тэргэнэй голые ялайшатарнь дабирхайдаад, мөөрнүүдыень удаа дараалан углажа, эрьеэшүүлээд үзэбэ (М. Осодоев); 2) үмдэхэ, оруулха (надевать, натягивать, напяливать): Эдихэ юумэеэ абаад, дэгэл дээгүүрээ хүрхигэр ногоон суба углаһан, ташарайгүй үбгэнэй һуугааша столой саана ошожо, Намжал һууба (К. Цыденов); малгай углаха малгай доошонь татажа үмдэхэ (натягивать шапку): Зузаан боролгы малгай магнайдаа хүрэтэр углаһан, хара һахалтай туранхай үндэр хүниинь ахалагша лейтенант Петровто сэбэр ородоор хандаба (Б. Шойдоков); сабхи углаха сабхи руу хүлөө хэхэ, шэхэхэ (натягивать, напяливать сапоги): Бадимбаев Большаков хоёр агшан зуура сабхинуудаа углаад, газаашаа гүйлдэн гаража, далайн эрье худар харайлдашаба (Б. Мунгонов).