УДАГА(Н)

(н) юум. н. 1) эхэнэр бөө, бөөгэй шанар бүтээлгэһэн эхэнэр (шаманка): Һанаанда хатаһан удаган юуншье боложо магад, нютагтаа яһаяа гээхэ ёһотойб гэжэ өөрөө яаруулдаг байгаа ха юм (Б. Санжин, Б. Дандарон); удага бөөнэр хара шажанай мүргэл хүтэлэгшэ зон (шаманы): Тэрэ үедэ барга зоной ухамай һүбэлгэнүүдэй дундаһаа эгээл түрүүшын удага бөөнүүд илгаржа гараа бшуу (Ч. Цыдендамбаев); удага эрбээхэй багахан эрбээхэй, һарьһа эрбээхэй (мотылёк): Галай хажуугаар удага эрбээхэй, боргооһо батагана, аляаһанууд үй түмөөрөө үйрэлдэн ниидэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) аха, хууш. эхэ, эжы (мать, матушка); ○ бөө гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.