УБАЙЛХА

үйлэ ү. түбэгшөөхэ, юумэ тэбшэхэ, эшэхэ (обращать внимание на что-л., стесняться): Мүнөө ой тайгые оёорһоонь урбуулан алдажа байгаа һүрөөтэй һалхи шуурган соо хэды гүлмэрхэн наһатайнуудшье һаа, нэгэшье убайлнагүй (Х. Намсараев); убайлха хэмшээрхэхэ түбэгшөөхэ, эшэхэ, аягүйрхэхэ, аягүйшөөхэ (стесняться, совеститься): Мүнөөнэй үхибүүд хүнэй үгэ дуулахаяа болёо, үбгэд хүгшэдһөө убайлха хэмшээрхэхэгүй, урдаһаань дуугаржа, хараажархидаг болоо гээд юугээ хэлсэгшэб (Х. Намсараев); улайха нюургүй, убайлха hэшхэлгүй үнэн сэхэ бэшэ, убайгүй, эшэргүй (наглый, грубый, бессовестный, ≈ морда кирпича просит): – Зүб лэ нёлбоо. Улайха нюургүй, убайлха hэшхэлгүй амитантай ондоогоор аргагүй (Б. Санжин, Б. Дандарон).