УҺАТА(Й)

(й) тэмд. н. уһа зууһан, уһаар дүүргэгдэһэн, уһа элбэгтэй (наполненный водой, слезами, водный): Теэд үри бэедээ уһата нюдэеэ харуулхагүйн тулада хажуу тээшээ эрьен ябаба (Ц.-Ж. Жимбиев); Хара һахалтын бусажа ерэхэдэнь, уһатай тогоон руунь яһануудаа хээд, гал дээрэ үлгэбэ (В. Гармаев); уһата үргэн далай аман зох. далай мүрэнтэй уудам юртэмсэ (обширное море); уһатай боошхо уһа хэгдэһэн боошхо (бочка, наполненная водой); уһатай болгогдохо уһажуулагдаха (обводняться); уhатай үе газарай уһа баридаг, уһанай байдаг үе (водоносный слой).