ТУУГДАХА

үйлэ ү., хүлеэгд. залог 1) хойноһоонь дахаһан хүнөөр ябуулагдаха, залагдаха (отгоняться, угоняться): Һаагдаһан үнеэд адуулганда туугдажа, шүүдэртэй ногоо умбан, хотонһоо гараһаар бэлшэжэ захална (Ц.-Д. Хамаев); богоолшолгодо туугдаха барлагшалгада хүсөөр эльгээгдэхэ, ябуулагдаха (угоняться в рабство): Баторов богоолшолгодо туугдаһан басагад, бэреэдүүдые сүлөөлэлсэхэеэ Мышкинтэй ябана (Б. Шойдоков); 2) шэлж. абаашагдаха (уноситься): Адаглажа харан гэһээнь, уһанда туугдажа ерэһэн хэдэн туулайнууд тэндэ баһал мэгдэжэ, иишэ тиишээ оодоролдон ябабад (С. Ангабаев); һалхинда туугдаха һалхинда хиидэхэ, үлеэгдэхэ (уноситься ветром): Зүгөөр нөөхи үлирэй эшые тиимэ бэлэхэнээр олобогүй, хатаһан набшаһаниинь һалхинда туугдажа үгы болошоһон байгаа (Ж. Балданжабон).