ТУРЛААГ

юум. н., тураак доодо үд. боро гү, али хара үнгэтэй, элдэб хоол эдижэ амидардаг шубуун (ворона): Һүүлээрнь хэды арбаад турлаагууд ниидэн ерэжэ, айхабтар ехэ зугаа найр дээрэ сэнгэхээ байһан мэтэ хаагалалдаха юм (М. Осодоев); галуу һажаажа, турлааг уһанда орожо үхэбэ (Оньһ. ү.) хэн нэгэниие бодон шэбшэнгүй һажааха тухай (о бездумном следовании чьему-л. примеру): – Намтай худа болобоб гээд, өөрынгөө шадал шэнээе мэдэнгүй, намтай тэнсэмэ түрэ хурим хайшан гэжэ хэхэбта, одоол тэрэмнай галуу һажаажа, турлааг уһанда орожо үхэбэ гэһэнтэй адли болохо бшуу (Х. Намсараев).