ТУРА

юум. н. 1) эхир. гэр, байшан (изба, дом, здание): …шулуун турануудай оройдохи пеэшэнэй хоолойнуудһаа хара боро утаан бааяжа… (Ц. Дамдинжапов); тура гэр, байшан (гү, али аали) тура гэр, барилга (дом, здание): Дүтэлжэ ерэхэдэнь, тура гэрэйнь сонхонуудай хаабаринуудта нилээд бүдүүн хуһан модон бүхэлэгдэн түшүүлэгдэнхэй, үүдэниинь газаа талаһаа хүшөөтэй байба (М. Осодоев); Зай, энэмнай юун гээшэб гэбэл, Хори буряад хуушан үбгэдэй үдэшын зугаа боложо, үльгэр түүхэ шэнгеэр хөөрэлдэжэ һуудаг Ниршуу городой баяд ноёдой байшан тура, һүмэ соборнууд байгаа (Х. Намсараев); Нэгэ үгөөр, Түгэд Эржэн хоёрой аали турые ниилүүлжэ баряа һаа, Золто Зундуевай байшан гэртэ яашье хүрэхэгүй, үнөөхил хомоһо жаахан зандаа харагдахал (М. Осодоев); 2) олон зоной ажаһуудаг захиргаанай, худалдаа наймаанай, үйлэдбэриин, соёл болбосоролой газар, хото (город): Тэндэһээ заримамнай Эрхүү тура шэглэжэ ошоод, нүгөө зариман, бидэнэр, наашаа ерэжэ, Хёлго, Сүхын һабануудаар нютагжанхайбди (Б. Санжин, Б. Дандарон).