ТУНГАЛАГХАН

тэмд. н. 1) арюун, сэбэр, булангиргүй, хирэгүй, нэбтэ харагдадаг (чистый, прозрачный): Хүндын дундуур тунгалагхан горхон булгилан урдана; 2) сэлмэгхэн, үүлэгүй (ясный, безоблачный): тунгалагхан үдэшэ; 3) шэлж. элүүр энхэ, амгалан, һаруулхан, сарюухан (живой, бодрый): Нооһон пулаад дороһоонь бултайһан хүрин хара үһэниинь, үдхэн хара нидхэнь, гэрэлтэй һонор харасань басаганай тунгалагхан шарайда һайхан шэнжэ үзүүлнэ (Д.-Д. Дугаров); 4) шэлж. hонорхон, хёрхо, хурса, эли тодо, арюухан (ясный): тунгалагхан нюдэн.