ТУНГААСАГҮЙ

1. тэмд. н. убайгүй, hэнгэргүй, бардам, hүрхэйб гэжэ hанашанхай, hүрхэйб гэhэн, бэедээ ехэ найданги, эшэхэ гайхахагүй (беспардонный, самоуверенный, нескромный): Шам шэнгеэр лэ бэедээ найдаһан зон гансашье буу зэбсэгтэ бэшэ, хамаг бүхы ушарта тунгаасагүй зан гаргана гээшэ (С. Доржиев); тунгаасагүй бардам убайгүй, hэнгэргүй, дээрэнхы, бүдүүрхүү (беспардонный, самоуверенный): Тиигээдшье бүхэ бүдүүндээ найдаһан, тунгаасагүй бардам лама ямаршье аюулда орохоёо байһанаа ойлгоногүй ха юм (Д. Батожабай); 2. наречи убайгүйгөөр, эшэн гайхангүйгөөр, бардамаар (беспардонно, самоуверенно): – Ши анханһаа тунгаасагүй, юумэнэй ушарые мэдээгүй аад, аха бүхэһөө дундууса орожо ябажа гүйгшэ һэмнайш (Ж. Тумунов).