ТУН(Г) I

Г) юум. н. 1) олон янзын үбһөөр буйлуулжа хэһэн эм; олон хүлтэй эм, тан (лекарственный препарат, состоящий из различных трав): Хэдэн тун эм уубашье, эхынь бэедэ ямаршье хубилалта һайн тээшээ үзэгдэбэгүй (Ч. Цыдендамбаев); 2) бутархай эм хэмжэхэ багахан халбага (ложечка для измерения порошкообразного лекарства): Бишыхан тунгаар эм удхажа, саарһан дээгүүр табяад, эмээ ехэ яаруугаар бообо (Ч. Цыдендамбаев).