ТУЛИХА

үйлэ ү. зобохо, ядарха, үзэхэгүй юумэ үзэхэ (мучиться): Теэд яахабши даа, эхэ хүн иимэл ха юм даа, өөрөө хэды ехээр тулижа байбашье, үри бэеынгээ һанал сэдьхэл зобоожорхюужам гэжэ айха (Ц.-Ж. Жимбиев); Турахада жороо болохо, тулихада ухаа орохо (Оньһ. ү.); тулиха зобохо ядарха, зобохо (мучиться, страдать): Теэд тэрэнэй бага ябахадаа тулиһан зобоһониинь толгой соонь суглараад, түрисэлдэжэ байһандал үзэгдэнэ (Д. Батожабай); ○ зобохо, ядаха гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.