ТУЛГУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) дүтэлүүлэн няахые, түшүүлхые баадхаха (заставить подпереть): Аюур сарайн хабтагайнуудые хадахын тула Базараар хүндэлэбшыень досоо талаһаань модоор тулгуулан барюулба; газарта тулгуулха газарта дараха, няаха (упирать в землю): Насаг зүүн хүлөө үбдэглэжэ, ябан hуугаад, газар гэшхэжэ тохиилгоhон баруун хүлэйнгөө үбдэг дээрэ тэрэ басага сээжээрынь бүгтэрүүлэн хэбтүүлээд, толгойгоорынь газарта тулгуулан, уруунь харуулба (Г.-Д. Дамбаев); 2) дүтэлүүлэн няалгуулха, түшүүлэгдэхэ (подпираться чем-л.); буу тулгуулха буу бэедээ няалгуулха, буугай хараада байха (находиться под дулом ружья): Балданжаб хэдэн тээһээ хүрзөөр ёборуулхадаашье, магнайдаа буу тулгуулхадаашье, һүрөөтэй шэрүүнээр зануулхадаашье үндыжэ үгэнэгүй (Ш.-С. Бадлуев); 3) шэлж. һөөргэдүүлхэ (возражать): – Би гэртэйб, Жалсанда хожом барихада яаха юм, – гэжэ Дагба дуугаран гээд, эсэгэдээ эгээл иигэжэ тулгуулба (Ш.-С. Бадлуев).