ТУЛА II

дах. ү. 1) зорилгын удха харуулдаг — хаяа, түлөө, тулада (для, за, ради): Тэдэнэр бэеэ хүнгэлхын тула һэлмэнүүдээ моридойнгоо бүүргэдэ шагтагалаад, сэхэ баруун тээшээ ябабад (Ж. Тумунов); Тиигээд ехэ һүзэггүйгөөр, миил һуухагүйн тула тамхи татана (Ч. Цыдендамбаев); 2) шалтагаанай удха харуулдаг ушарһаа, шалтагаанаар, боложо, тиимэһээ, тиимэ дээрэһээ (из-за, поскольку, по причине): Үглөөдэрынь шухала хэрэгээр рейсдэ ошохо даабаритай тула Ганзар тэрэ һүниндөө бусаха баатай болобо (З. Гомбожабай); Энэ нүхэртэеэ үнгэрэгшэ үбэл уулзаагүй тула тэрэнээ Анисим яһалашье һанаһан байгаа (Б. Мунгонов); тиимэ тула тиимэһээ (из-за этого, поэтому): Тиимэ тула энэ асуудал мүн шинии хүдэлсэһөө болохо (М. Осодоев).