ТУХАТАЙ

тэмд. н. сүлөөтэй, аргатай (свободный, имеющий досуг, не занятый, имеющий возможность): Катя хойноһоомни гүйжэ гараад, юуншье гэжэб ооглоо һэн, теэд би тэрэниие шагнаагүйб, ойлгоошьегүйб, ойлгохошье тухатай ябаагүйб (Ц. Шагжин); тухатай зохидоор һанаа амар, хаанашье яарангүйгөөр, аажамаар (неспешно, спокойно): …гэжэ тоног зэбсэг хадагалдаг гэрэй богоһо һандайлаад, тухатай зохидоор тамхилжа һууһан Балдан моришондо хандаба (М. Осодоев).