ТУХАШАРАНГИ

тэмд. н. сүлөөгүй, шахардуу, мэгдэнги (хлопотливый, суетливый, неспокойный): Хүнүүдынь забда сүлөөгүй өөдэ уруугаа ябуултанад, ямаршье юумэндэб тухашаранги хэбэртэй (Б. Санжин, Б. Дандарон); тухашаранги яаралтайгаар сүлөөгүйгөөр, шахардуугаар, мэгдэнгеэр (хлопотливо, суетливо, беспокойно): Тэндэ хоёр үбһэн балгаанай үбэртэ сайбар хүхэ утаан бадхажа, манай Жаргал хүгшэн өөрынгөө нүхэр тарган шара басагантай тухашаранги яаралтайгаар үдын хоол бэлэдхэнэ (Х. Намсараев).