ТУГЖАГАР

тэмд. н. томо, бүдүүн, тарган, маряатай, багжагар (полный, толстый, сбитый): Үргэн дороо бойногтой, тугжагар бэетэй болоол гээшэ ха (Ц.-Ж. Жимбиев); тугжагар тарган (гү, али бүдүүн, хүндэ) маряатай, томо тарган, томо бүдүүн (полный, дородный, толстый): Тэрээн дээрэ үргэн хамсытай хара торгон ута тэрлиг үмдэнхэй тугжагар бүдүүн хүн ута һоруултай заахан сад гааһаар хара тамхи татажа, хэсылдин хэбтэнэ (Б. Санжин, Б. Дандарон); Тэдэнэр … тугжагар тарган бэенүүдээ угаан һуухадаа, шүүбэри, алдалган тухайгаа хөөрэлдэн, бэе бэеэ шоглонод (Ц.-Ж. Жимбиев); Эзэнэйнгээ тугжагар хүндэшье хада үндэр боронь Булавинай сагаан мориндо хүсэгдэнгүй харайна (Б. Санжин, Б. Дандарон).