ТУДХАХА

үйлэ ү., идх. залог 1) шэглүүлхэ (нацеливать, направлять); урга тудхамаар болохо ургын утын шэнээн зайтай болохо, ургаар хэмжэхээр болохо (становиться в длину шеста): Үдэшын наран горьтойхон тонгойжо баруун хадын оройдо урга тудхамаар болоод, зөөлэхэн зохид элшээр наадана (Ж. Тумунов); 2) шэлж. хэлэжэ абаха, һөөргэдэхэ, мүхөөгөө үгтэхэгүй (отвечать достойно, говорить, не взирая на авторитет): Ямар мэдээ эльгээхэ гэһыень саашань лабланшьегүй, Базаров тудхажа абана (Ж. Балданжабон).